9 de juny 2010

William Ernest Henley - Poema - "Invictus" / William Ernest Henley - Poem - "Invictus"

Un dels poemes més coneguts de William Ernest Henley, que podrem veure a la gran pantalla gràcies a la pel·lícula que porta el seu mateix nom: "Invictus". A Henley li van haver d'amputar una cama degut a la greu tuberculosi que va patir quan era petit: una incapacitació física que posteriorment va inspirar el personatge de Long John Silver, el famós pirata "pata de palo" creat pel seu amic Robert Louis Stevenson i que és un dels caràcters principals de l'obra "L'illa del tresor". Al 1875, Henley va escriure "Invictus", poema que es repetiria nombroses vegades Nelson Mandela a sí mateix, anys després, durant els pitjors moments dels seus vint i set anys de captiveri en presons sud-africanes degut a la seva lluita contra el racisme i la política de segregació racial (apartheid).
One of the most famous poems by William Ernest Henley, which we can see in the big screen these days due to the film that carries its very same name: "Invictus". Henley suffered from severe tuberculosis when he was a child, having a leg amputated because of this illness, a disability that inspired in his friend Robert Louis Stevenson the character of Long John Silver, the famous pirate with a wooden leg, main character of his novel "Treasure island". Henley then wrote, in 1875, the poem "Invictus", a poem Nelson Mandela would repeat to himself many times during his twenty seven years of captivity in South African prisons because of his struggle against racism and the racial segregation system (apartheid).

(Spanish video)



INVICTUS
(Español)
En la noche que me envuelve
Negra como un pozo insondable,
Doy gracias al dios que fuere
Por mi alma inconquistable.

En las garras de las circunstancias
No he gemido, ni llorado.
Ante las puñaladas del destino
Si bien he sangrado, jamás me he postrado.

Más allá de este lugar de ira y llantos
Acecha la oscuridad con su horror,
No obstante la amenaza de los años
Me halla, y me hallará, sin temor.

No importa cuán estrecho sea el camino,
Cuán cargada de castigos la sentencia,
Soy el amo de mi destino:
Soy el capitán de mi alma.
***
(English video)



INVICTUS
(English)
Out of the night that covers me,
Black as the pit from pole to pole,
I thank whatever gods may be
For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears
Looms but the horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds, and shall find me, unafraid.

It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate;
I am the captain of my soul.

5 de juny 2010

L'Univers Conegut (per l'AMNH) / The Known Universe (by the AMNH)

El Museu Americà d'Història Natural (AMNH, American Museum of Natural History) ha elaborat aquest vídeo, que ha penjat a la xarxa tot just fa uns mesos: un viatge espectacular a través de l'Univers conegut (mapat) fins avui dia. Aquest vídeo no és una aproximació artística de l'Univers, sinó una autèntica reconstrucció, peça a peça, a partir de dades reals i acurades. Preciós! Poseu els altaveus i... bon viatge!
The American Museum of Natural History (AMNH) has surprised us with this video, which was posted on the net just a few months ago: a spectacular journey through the known Universe (mapped) to the present moment. This video is not an artistic approach of the Universe, but an authentic reconstruction, piece by piece, from real and accurate data. It's wonderful! Loudspeakers on and... have a nice trip!

Limahl - "La Historia Interminable" / Limahl - "The Neverending Story"

Ohh, quins records! Magnífica pel·lícula, fantàstica cançó, records d'infància que mai moriran. Umm... encara puc traslladar-me a aquells moments, quan tot era possible i rés tenia fi... Benvinguts, somiadors!
Ohh, fantastic memories come back to me with this music! Magnificent movie, such an amazing, strong song... childhood dreams that will never die. Umm... I can still be conveyed to those moments, where everything was possible and nothing had an end. Welcome you all, dreamers!



(English)

Turn around - look at what you see
In her face the mirror of your dreams
Make believe I'm everywhere hidden in the lines
Written on the pages is the answer to a
Never ending story.

Reach the stars fly a fantasy
Dream a dream and what you see will be
Rhymes that keep their secrets will unfold behind the clouds
There upon the rainbow is the answer to a
Never ending story.

Never ending story.

Show no fear for she may fade away
In your hands the birth of the new day
Rhymes that keep their secrets will unfold behind the clouds
There upon the rainbow is the answer to a
Never ending story.

Never ending story.

***
(Español)

Date la vuelta, mira lo que ves
En su cara, el espejo de tus sueños
Hazlo realidad, estoy en todas partes
Escondida entre las líneas
Escrita entre las páginas
Está la respuesta a una historia sin fin.

Alcanza las estrellas, vuela una fantasía
Sueña un sueño, y lo que veas, será
Rimas que guardan sus secretos
Se desvelarán tras las nubes
Y ahí sobre el arco iris
Está la respuesta a una historia sin fin.

No muestres miedo, porque podría desvanecerse
En tus manos, el nacimiento de un nuevo día
Rimas que guardan sus secretos
Se desvelarán tras las nubes
Y ahí sobre el arco iris
Está la respuesta a una historia sin fin.

I una versió curiosa que m'ha agradat també (12" mix):

And a quite curious version of the song I also like (12" mix):


Més ("Flyin' With Falcor"):
More ("Flyin' With Falcor"):

1 de juny 2010

José Padilla - "Adiós Ayer"

Aquesta és la música que sona al vídeo "Com abraçar-se a un elefant marí", del post d'ahir, 31 de maig.
This is the song that appears in the video "How to cuddle with an elephant seal", posted yestarday.

31 de maig 2010

Com Abraçar-se A Un Elefant Marí / How To Cuddle With An Elephant Seal

La filmació té lloc a Gold Harbour, a Geòrgia del Sud. No entro en tema de perills, inconvenients, o imprudències. Simplement crec que aquest vídeo és PRECIÓS. No puc insertar-lo directament, però el podreu veure clickant a la imatge.

These images are from South Georgia. I will not discuss if this is dangerous, inconvenient, or imprudent. I simply think this video is MAGNIFICENT. I can not attach the video itself here, but you will find it if you click on the image below.

Ennio Morricone - Dulce Pontes - Josh Groban - "Cinema Paradiso"

Ennio Morricone - Dulce Pontes: "Cinema Paradiso". Fantàstica cançó... preciosa.
Ennio Morricone - Dulce Pontes: "Cinema Paradiso". A really beautiful and fantastic song from the movie.

(Portuguese)

Era uma vez
Um rasgo de magia
Dança de sombra e de luz
De sonho e fantasia
Num ritual que me seduz
Cinema que me dás tanta alegria.

Deixa a música
Crescer nesta cadência
Na tela do meu coração
Voltar a ser criança
E assim esquecer a solidão
Os olhos a brilhar
Numa sala escura.

Voa a 24 imagens por segundo
Meu comovido coração
Aprendeu a voar
Neste Cinema Paradiso
Que eu trago no olhar
E também no sorriso.

Josh Groban - Cinema Paradiso: "Se".

(Italiano)

Se tu fossi nei miei occhi per un giorno
Vedresti la bellezza che piena d'allegria
Io trovo dentro gli occhi tuoi
E nearo se magia o lealta.

Se tu fossi nel mio cuore per un giorno
Potreste avere un'idea
Di cio che sento io
Quando m'abbracci forte a te
E petto a petto, noi
Respiriamo insieme.

Protagonista del tuo amor
Non so se sia magia o lealta.

Se tu fossi nella mia anima un giorno
Sapresti cosa sono in me
Che m'innamorai
Da quell'istante insieme a te
E cio che provo e
Solamente amore.
***
(Español)

Si estuvieras en mis ojos por un día
Verías la belleza que llena de alegría
Yo encuentro dentro de tus ojos
Ignoro si es magia o realidad.

Si estuvieras en mi corazón por un día
Podrías tener una idea
De qué es lo que siento
Cuando me abrazas fuerte a ti
Y pecho a pecho, nosotros
Respiramos juntos.

Protagonista de tu amor
No sé si será magia o realidad.

Si estuvieras en mi alma un día
Sabrías lo que siento en mí
Que me enamoró
Desde aquel instante junto a ti
Y esto que siento es
Solamente amor.

Ennio Morricone - "Cinema Paradiso Theme"

Ohh, que gran és la música! Si teniu bons altaveus a l'ordinador... preciós! A mi aquest vídeo em fa posar la pell de gallina, i més havent vist la pel·lícula... Una pel·lícula molt bonica, amb un dels finals més meravellosos que he vist mai. Un final que no penso posar aquí, doncs sense haver vist tota la seqüència és espatllar-lo completament.
Ohh, how great music can be! If you have good loudspeakers in your computer... this is wonderful! Watching this video gives me the goosebumps. The film itself is also really, really nice, with one very special ending, which I will not post here because I don't want to ruin the film for those who have not seen it yet.

28 de maig 2010

Per Als Amants Dels Cavalls: Klaus Ferdinand Hempfling / For Horse Lovers: Klaus Ferdinand Hempfling

Em va impressionar molt anys enrere quan vaig veure per primera vegada un reportatge d'aquest home. Klaus estava muntant el seu cavall, pel bosc, sense sella, i sense brides! I era perfectament capaç d'indicar al cavall tot allò que volia fer, cap a on volia anar... i aquest seguia les seves instruccions! Galopava ràpid, i parava en sec. Girava a la dreta, a l'esquerra... Jo no podia entendre com això era possible. Doncs sí, hi ha un llenguatge corporal molt subtil mitjançant el qual un pot aprendre a comunicar-se amb el cavall. No és un llenguatge de violència ni de força física en absolut... és més aviat, com diu ell, un llenguatge "espiritual", o de força interior. Una unió molt especial de respecte i confiança entre el genet i l'animal. Amb aquest vincle creat, Klaus és capaç de fer que el cavall reaccioni de determinada manera amb senyals gairebé imperceptibles a l'ull humà.
I was amazed when, some years ago, I came across for the first time with a documentary on TV about this man. Klaus was freely riding a horse, without reins and with no saddle either! I had never seen anything like that by then. At that moment, I could not believe this was possible, but in fact it is. There is a close way to communicate with horses, a completely non-violent way of communication which creates a very special bond between rider and horse. Here, physical strength is not what really matters, but inner strength, trust, and respect. Only then, this kind of a "spiritual connection" will exist.

"El llenguatge corporal en el món del cavall":
"Body language in horsemanship":
(English video)



"L'art de muntar a cavall":
"The art of riding":
(English video)



"El camí del cavall":
"The path of the horse":
(English video)



Campionat de Stacy Westfall sense sella i sense brides:
Stacy Westfall's championship, bareback and without reins:
(English video)

"Gattaca"

Una pel·lícula que crec que val molt la pena. Vincent: "Pertenecía a una nueva clase baja, ya no determinada por el estatus social o el color de la piel. No, ahora es una ciencia la que automáticamente nos discrimina". Vincent: "Jamás fui tan consciente de lo lejos que me encontraba de mi meta, como cuando estuve tan cerca de ella".
"Bienvenidos a Gattaca. Bienvenidos a una sociedad donde una sola gota de tu sangre puede determinar a qué edad morirás, con quien deberías casarte o qué trabajo deberías desempeñar porque es el más apropiado para tu constitución genética. Una sociedad donde una persona no genéticamente mejorada tiene muy pocas posibilidades de triunfar, o donde un diseño erróneo puede marcarte para toda la vida".

A film I think it's really worth. Vincent: "I belong to a new underclass, no longer determined by social status or the colour of your skin. We now have discrimination down to a science". Vincent: "I was never more certain of how far away I was from my goal, than when I was standing right beside it".
"They used to say that a child conceived in love has a greater chance of happiness. They don't say that anymore. I'll never understand what possessed my mother to put her faith in God's hands rather than those of her local geneticist. Ten fingers, ten toes, that's all that used to matter, but not now. Now, only seconds old, the exact time and cause of my death was already known".

(Spanish video)

(English video)

26 de maig 2010

Abraça La Vida, Utilitza El Cinturó De Seguretat / Embrace Life, Always Wear Your Seat Belt

Probablement l'anunci de seguretat viària més bonic que he vist fins ara. FANTÀSTIC!

Probably the most beautiful road safety advertisement I have ever seen. FANTASTIC!

25 de maig 2010

Jorge Bucay - Cuentos Para Pensar - "El Buscador"

Un dels contes més bonics que conec... És "El buscador", de Jorge Bucay.

One of the most beautiful tales I have ever heard, by Jorge Bucay, but I could only find it in Spanish.

(Spanish video)

"Éxito Es Tener 84 Años Y Estar Haciendo Lo Que Hago"

George Wein, pianista, productor y empresario de referencia en el mundo del jazz
IMA SANCHÍS, 25 de mayo de 2010 - LA CONTRA - LA VANGUARDIA


Tengo 84 años. Nací en Boston y vivo en Nueva York. Estoy viudo, tengo novia. Estoy a favor de la libertad de pensamiento. Ningún gobierno debe decirnos cómo vivir. Soy partidario de Obama. Nací judío y estoy orgulloso, pero no voy a la sinagoga, no creo en las religiones.

¿Cuál ha sido el día más feliz de su vida?

Todos los días de los 46 años que estuve casado con mi esposa. La decisión de mi vida.

Y eso que parecía una elección problemática...

Sí, por el hecho de casarnos, ella negra y yo blanco, nos podían meter en prisión en 25 estados de Norteamérica. Pero no soy un rebelde, pienso que tengo derecho a vivir la vida a mi manera y que se me respete.

¿Qué opinó su familia?

Que esa decisión podía arruinarme la vida. Acabaron amándola locamente.

¿Ha vivido el racismo?

Descubrí el antisemitismo en el ejército. Pero Joyce y yo solo estábamos interesados en nuestros amigos, no en nuestros enemigos.

¿Y en el mundo del jazz?

Hubo un resentimiento natural por el hecho de que yo era un productor judío blanco y ellos músicos afroamericanos que tenían que vivir del dinero que yo les pagaba. Pero a medida que me ganaba su confianza, ese resentimiento fue desapareciendo.

¿No tuvo problemas en el sur?

Pese a que transgredía las normas, por dedicarme a la música negra y a mi matrimonio mixto, acabaron dándome las llaves de muchas ciudades del sur, las mismas que años atrás me hubieran metido en prisión.

¿Cómo vivió el nazismo?

Durante la guerra serví en Europa, cuando cayó Hitler estaba en Alemania. Odié cada minuto que estuve en el ejército, pero cuando terminó me sentí satisfecho de haber pasado por todo ello, porque allí todos éramos iguales. No hacer distinciones entre las personas por su posición social, su origen o su raza me ha servido el resto de mi vida.

Imagino que durante la guerra debió pasar por momentos muy tristes.

Lo más triste de toda mi vida ha sido la muerte de mi mujer. Y soy muy afortunado, porque ahora tengo una compañera que viaja conmigo. Siempre he sido un superviviente. No me canso de repetir que no importan cuán mal vayan las cosas, hay que tener esperanza. Yo me he arruinado muchas veces.

¿Qué ha sido lo difícil?

Darme cuenta de que no era tan inteligente como pensaba. Fue entonces cuando empecé a crecer y a respetar a los otros.

¿Cuál ha sido su objetivo?

Precisamente el respeto. Una mujer decente no se casaba con un músico de jazz, y yo era hijo de un médico de clase media.

Es usted un hombre de ideas propias.

Y he acabado siendo muy feliz y consiguiendo el respeto que merecen el jazz. Mi familia siempre me apoyó, amaban la música.

¿Cuándo comenzó a sentirse seguro económicamente?

Cuando atraje el patrocinio a los festivales de jazz, a los 50 años. Pero me he gastado lo ganado montando giras por Europa para poder ir a buenos restaurantes.

Los músicos, ¿son difíciles de tratar?

Durante la lucha por los derechos civiles, los músicos jóvenes como Miles Davis y Max Roach eran gente difícil y la única manera de trabajar con ellos era ganándote su confianza.

¿Cómo lo consiguió?

Lo primero que tienes que hacer para ganarte su respeto es pagarles (muchos promotores no lo hacían). Y has de ser tú mismo.

Todos los presidentes de EE. UU. le han invitado a la Casa Blanca.

He evitado a los republicanos. Lioner Hampton tenía que tocar en la Casa Blanca y yo organicé el concierto. Todo el mundo estaba en fila para saludar al presidente Ronald Reagan. Yo, como no quería saludarlo, me puse en la cola del bufet, y resultó que era la cola para saludar a Nancy Reagan.

La diplomacia es un don.

En los negocios siempre hay gente que quiere atacarte; cuando lo han hecho, mi reacción ha sido llamarles y proponerles hacer algo juntos. No sabían cómo reaccionar, los confundía y acababan convirtiéndose en mis amigos. Y eso es algo válido para todas las relaciones.

¿Tender la mano?

Cuando fui a Nueva Orleans por primera vez, en 1962, era una ciudad segregada. Me llamaron para que organizara el festival de jazz. Estuvimos tres horas intentando darle la vuelta a sus leyes, imposible, pero en ningún momento les dije lo estúpidos que eran manteniendo esas leyes racistas.

...

Dos años después se firmó la carta de los derechos civiles y me volvieron a llamar, pero entonces me dijeron que era un poco embarazoso para el alcalde que estuviera casado con un negra. Tampoco me enfadé.

Dos años después volvieron a llamar. "Sigo casado con la misma mujer", les advertí. "Ahora ya está bien", dijeron, y creé el New Orleans Jazz and Heritage Festival, el festival más grande del mundo. Si me hubiera enfadado, no me hubieran vuelto a llamar.

Eso es inteligencia emocional.

¿Sabe lo que es el éxito?

¿...?

Tener 84 años y estar haciendo lo que hago. Estar aquí en Barcelona con usted que me está entrevistando porque se supone que soy un tipo interesante. Me estoy divirtiendo, no he venido aquí a ganar dinero.

¿Me está diciendo que el éxito no tiene nada que ver con el dinero?

El dinero es necesario, pero el verdadero éxito es ganarse el autorrespeto.

Lang Lang, Un Dels Millors Pianistes Del Món (O El Millor?) / Lang Lang, One Of The Greatest Pianists In The World (Or The Greatest?)

Sense paraules!
Astonishing! This video is from a TV show in Spain. The presenters of the show first introduce Lang Lang as "the greatest pianist in the world", then they ask him to perform a known piece with an orange instead of using his right hand in the appropriate way, and then they ask him to perform something for the audience.

(Spahish video)

24 de maig 2010

Tchaikovsky - "Concert Per Piano Num. 1" (1er moviment) / Tchaikovsky - "Piano Concert No. 1" (1st movement)

Sense paraules... Increïblement fantàstic. El pianista és Lang Lang, un noi xinès que porta tocant el piano des dels 3 anys...
Incredible concert. The pianist is Lang Lang, a Chinese that began playing this instrument when he was 3 years old...
Primer moviment, primera part:
First movement, first part:

Primer moviment, segona part:
First movement, second part:

23 de maig 2010

Schubert - "Impromptu En Sol Bemoll Major, Op. 90, No. 3" (Gattaca BSO) / Schubert - "Impromptu In G Flat Major, Op. 90, No. 3" (Gattaca Soundtrack)

"Impromptu para 12 dedos" (Michael Nyman - Gattaca BSO).
"Impromptu for 12 fingers" (Michael Nyman - Gattaca Soundtrack).



"Impromptu en Sol Bemoll Major, Op. 90, No. 3", de Schubert. Piano solo.
Schubert's "Impromptu In G Major, Op. 90, No. 3". Piano solo.

"Gattaca" - El Otro Lado - Nada Para La Vuelta / "Gattaca" - The Other Side - Nothing For The Swim Back

Gattaca. "El otro lado - nada para la vuelta".
(Anton)
"Vincent! ¿Cómo lo consigues?
¿Cómo has podido conseguirlo?"
(Vincent)
Quieres saber cómo lo conseguí?
Así es cómo lo conseguí:
Jamás me reservé nada para la vuelta".

Gattaca: "The other side - nothing for the swim back".
(Anton)
"Vincent! How are you doing this, Vincent?
How have you done any of this?"
(Vincent)
"You wanna know how I did it?
This is how I did it Anton:
I never saved anything for the swim back."
(Spanish video)



(English video):

"Gattaca" - Escena Final / "Gattaca" - Ending

"Gattaca". Escena final.

"Gattaca". Ending.

(Spanish video)


(English video):

Eros Ramazzotti - "Più Bella Cosa" / "La Cosa Más Bella"

(with lyrics)



(Italiano)

Com'è cominciata io non saprei
la storia infinita con te
che sei diventata la mia lei
di tutta una vita per me

ci vuole passione con te
e un briciolo di pazzia
ci vuole pensiero perciò
lavoro di fantasia

ricordi la volta che ti cantai
fu subito un brivido sì
ti dico una cosa se non la sai
per me vale ancora così

ci vuole passione con te
non deve mancare mai
ci vuole mestiere perché
lavoro di cuore lo sai

cantare d'amore non basta mai
ne servirà di più
per dirtelo ancora per dirti che
più bella cosa non c'è
più bella cosa di te
unica come sei
immensa quando vuoi
grazie di esistere...

com'è che non passa con gli anni miei
la voglia infinita di te
cos'è quel mistero che ancora sei
che porto qui dentro di me

saranno i momenti che ho
quegli attimi che mi dai
saranno parole però
lavoro di voce lo sai

cantare d'amore non basta mai
ne servirà di più
per dirtelo ancora per dirti che
più bella cosa non c'è
più bella cosa di te
unica come sei
immensa quando vuoi
grazie di esistere...

***

(Español)

Cómo comenzamos, yo no lo sé
La historia que no tiene fin
Ni cómo llegaste a ser la mujer
Que toda la vida pedí

Contigo hace falta pasión
Y un toque de poesía
Y sabiduría, pues yo
Trabajo con fantasías

Recuerdas el día que te canté?
Fue un súbito escalofrío
Por si no lo sabes te lo diré:
Yo nunca dejé de sentirlo

Contigo hace falta pasión
No debe fallar jamás
También maestría, pues yo
Trabajo con el corazón

Cantar al amor ya no bastará
Es poco para mí
Si quiero decirte que nunca habrá
Cosa más bella que tú
Cosa más linda que tú
Única como eres
Inmensa cuando quieres
Gracias por existir...

Cómo comenzamos yo no lo sé
La historia que toca a su fin
Qué es ese misterio que no se fué
Lo llevo aquí dentro de mí

Serán los recuerdos que no
No dejan pasar la edad
Serán las palabras pues yo
Sabrás, mi trabajo es la voz

Cantar con amor ya no bastará
Es poco para mí
Si quiero decirte que nunca habrá

Cosa más bella que tú
Cosa más linda que tú
Única como eres
Inmensa cuando quieres
Gracias por existir...

Nacha Pop - Antonio Vega - "La Chica De Ayer" (con la orquesta de RTVE)

(music video)

(Español)

Un día cualquiera no sabes qué hora es,
te acuestas a mi lado sin saber por qué.
Las calles mojadas te han visto crecer
y con tu corazón estás llorando otra vez.

Me asomo a la ventana, eres la chica de ayer
jugando con las flores en mi jardín.
Demasiado tarde para comprender,
chica, vete a tu casa, no podemos jugar.

La luz de la mañana entra en la habitación,
tus cabellos dorados parecen el sol.
Luego por la noche al Penta a escuchar
canciones que consiguen que te pueda amar.

Me asomo a la ventana, eres la chica de ayer.
Demasiado tarde para comprender.
Mi cabeza da vueltas persiguiéndote.
Mi cabeza da vueltas...

Los Secretos - "Agárrate A Mí, María"

(music video)



(Español)

Estoy metido en un lío
y no sé como voy a salir
me buscan unos amigos
por algo que no cumplí
te juré que había cambiado
y otra vez te mentí
estoy como antes colgado
por eso vine a ti.

Agárrate fuerte a mí María
agárrate fuerte a mí
que esta noche es la más fría
y no consigo dormir
agárrate fuerte a mí María
agárrate fuerte a mí
que tengo miedo
y no tengo donde ir.

Mañana cuando despiertes
estaré muy lejos en fin
no creo que pase nada
de otras peores salí
si acaso no vuelvo a verte
olvida que te hice sufrir
no quiero si desaparezco
nadie recuerde quien fui.

Agárrate fuerte a mí María
agárrate fuerte a mí
que esta noche es la más fría
y no consigo dormir
agárrate fuerte a mí María
agárrate fuerte a mí
que tengo miedo
y no tengo donde ir.

Agárrate fuerte a mi Maria
agárrate fuerte a mí
volveré por ti algún día
escaparemos de aquí
agárrate fuerte a mí María
agárrate fuerte a mí
que tengo miedo
y no tengo donde ir.

Que tengo miedo
y no tengo donde ir.

Rosario Flores - Joan Manuel Serrat - "Lucía"

(music video)



(Español)

Vuela esta canción
para ti, Lucía,
la más bella historia de amor
que tuve y tendré.

Es una carta de amor
que se lleva el viento
pintado en mi voz
a ninguna parte
a ningún buzón.

No hay nada más bello
que lo que nunca he tenido.
Nada más amado
que lo que perdí.
Perdóname si
hoy busco en la arena
una luna llena
que arañaba el mar...

Si alguna vez fui un ave de paso,
lo olvidé pa' anidar en tus brazos.
Si alguna vez fui bello y fui bueno,
fue enredado en tu cuello y tus senos.

Si alguna vez fui sabio en amores,
lo aprendí de tus labios cantores.
Si alguna vez amé,
si algún día
después de amar, amé,
fue por tu amor, Lucía,
Lucía...

Tus recuerdos son
cada día más dulces,
el olvido sólo
se llevó la mitad,
y tu sombra aún
se acuesta en mi cama
con la oscuridad,
entre mi almohada
y mi soledad.

Andrea Bocelli - "Nessun Dorma"

(with Italian and English lyrics)

(Italiano)

Nessun dorma! Nessun dorma!
Tu pure, o Principessa,
Nella tua fredda stanza
Guardi le stelle
Che tremano d'amore e di speranza.
Ma il mio mistero è chiuso in me,
Il nome mio nessun saprà!, no, no!
Sulla tua bocca lo dirò!...
Quando la luce splenderà,
Ed il mio bacio scioglierà il silenzio
Che ti fa mia!...
Voci di donne
Il nome suo nessun saprà...
E noi dovremo, ahimè, morir, morir!...
Il principe ignoto
Dilegua, o notte!... Tramontate, stelle! Tramontate, stelle!...
All'alba vincerò!
Vincerò! Vincerò!
***
(English)
None must sleep!
None must sleep!
Even you, o Princess,
in your cold room,
watch the stars,
that tremble with love and hope.
But my secret is closed within me,
my name no one shall know...
No!... No!...
On your mouth I will reveal it
when the light shines.
And my kiss will dissolve the silence
that makes you mine!...
(His name no one shall know
and we shall have, alas, to die.)
Vanish, o night!
Set, stars! Set, stars!
At dawn, I shall win! I shall win!
I shall win!

Mar Adentro BSO - Luciano Pavarotti - "Nessun Dorma" / The Sea Inside Soundtrack - Luciano Pavarotti - "Nessun Dorma"

De la pel·lícula "Mar Adentro".

From the movie "The Sea Inside".

(music video)

"Mar Adentro" - Poema / "The Sea Inside" - Poem

Un poema preciós... de la pel·lícula "Mar Adentro". Crec que en Bardem no el podria haver llegit millor, aquest poema. Per mi, és perfecte.
A really nice and deep poem (though sad)... but I could only find it in Spanish language. It is from the Spanish film "The Sea Inside".

(Spanish video)



Mar adentro,
mar adentro.

Y en la ingravidez del fondo
donde se cumplen los sueños
se juntan dos voluntades
para cumplir un deseo.

Un beso enciende la vida
con un relámpago y un trueno
y en una metamorfosis
mi cuerpo no es ya mi cuerpo,
es como penetrar al centro del universo.

El abrazo más pueril
y el más puro de los besos
hasta vernos reducidos
en un único deseo.

Tu mirada y mi mirada
como un eco repitiendo, sin palabras
'más adentro', 'más adentro'
hasta el más allá del todo
por la sangre y por los huesos.

Pero me despierto siempre
y siempre quiero estar muerto,
para seguir con mi boca
enredada en tus cabellos.

20 de maig 2010

"Si He Aprendido Algo Es Porque He Escuchado Mucho"

Claret Serrahima, diseñador
IMA SANCHÍS, 20 de mayo de 2010 - LA CONTRA - LA VANGUARDIA


Tengo 59 años bien usados. Estoy casado y tengo dos hijos y un estudio de diseño. Creo en la democracia, pero no en esta que permite cuatro años de dictadura para que un loco, como Bush, asesine a un pueblo. La religión es un refugio de las dudas, prefiero la espiritualidad.

A mí me entusiasma la duda.

Incómoda pero fecunda.

Y las crisis, que sirven para reflexionar, diagnosticar y llegar a conclusiones. Una crisis matrimonial, por ejemplo, es muy sana, se dice todo lo que se tiene que decir, y luego decides: si te separas, es que ya era hora; y si no, has hecho un poco de limpieza.

¿Aplicable a la crisis económica?

Sí, pese a que hay gente que lo pasa mal. Y aplicable a la crisis política si sirve para diseñar otro modelo de convivencia.

Veo que cree en el ser humano.

Creo en las ideologías y capacidades individuales (Martin Luther King, Einstein, Gandhi, Jacques Lacan, Goethe...). Desconfío de las ideologías colectivas (Iglesia, militares, partidos políticos, familia olímpica...)

¿Sus obsesiones?

La cultura, la creatividad y la calidad por encima de la cantidad. Esa palabra que usan tanto los políticos, progreso, la asocian a la cantidad, los récords, ya sabe: "Hemos conseguido tantos votos, hemos sido visitados por tantos turistas". Y yo les diría: "¿Pero está bien lo que has vendido, es interesante?".

¿Qué significa ser creativo?

Pensar, observar, ser curioso, interesarse. La creatividad es el resultado de la investigación, nuevas maneras de mirar, de vivir, de expresar, de curar.

¿Y usted de dónde sale?

De una familia burguesa pobre de 13 hermanos, así que a mis padres ni los veía. Me hice a mí mismo, esta ciudad me ha educado.

Usted también ha participado en ella.

Llegó la democracia y pasamos de la UVI a la habitación 320, y cuando nos dieron el alta nos miramos todos y dijimos: ¿qué hacemos? Y con 27 años monté el Universal. La modernidad entonces era que el pinchadiscos fuera a Londres y comprara cinco discos.

Me gusta su sinceridad.

El Universal no era Bocaccio con su gauche divine,que si no eras filósofo o arquitecto no entrabas. En el Universal estaban acodados en la barra Quim Monzó, Ferran Adrià cuando hacía tortillas en Castelldefels y políticos que todavía corren por ahí. Pero yo no he sido moderno nunca.

Es un alivio oírlo.

Modernidad es una palabra que recogieron los políticos hace 20 años y siguen hablando de ciudad moderna. ¿Qué es la modernidad: el edificio Vela de Bofill y el fast food?Si se trata de eso, estoy fuera de órbita. Para mí, moderno es restaurar Santa Maria del Mar.

Esa Barcelona inquieta desapareció.

Cuando el mejor eslogan del Ayuntamiento es "La millor botiga del món", yo me voy, no quiero vivir en una botiga.

No se ha ido muy lejos.

Soy miedoso, me da miedo la noche, los aviones, que me parecen el cáncer contemporáneo: 30.000 aviones cada día contaminando el aire, ¿y me dicen que vaya a 80 kilómetros por hora?

Aquí vivimos hiperseñalizados.

Hiperseñalizados, hiperreglamentados, híper, híper, una manía muy de la izquierda. La de la derecha es la corrupción, casi prefiero el modelo italiano, donde roban los ricos y los pobres, aquí sólo roban los ricos.

¿Hay más temores?

A lo desconocido. De los 16 años a los 30 tuve pánico a las mujeres.

¿Por qué tantos pánicos?

Quizá la educación. Los chicos a un lado, las chicas a otro. Abrías el Paris Match y había hojas arrancadas: los anuncios de ropa interior. Yo estaba constantemente escapando de ese núcleo cerrado. A mí me ha salvado el mundo de la cultura.

Llene de contenido esa palabra.

El análisis del mundo y de lo humano a través de las artes. Pero entiendo su inquietud: hoy el arte está desapareciendo y la creatividad está en la ciencia más que en el arte.

¿Qué ha aprendido?

A tomarme mi tiempo ya estar cómodo donde estoy y con quien vivo, pero siempre tengo cierta incomodidad con las ideologías y pensamientos de ciertos sujetos.

¿Es usted un amigo incómodo?

Riño y soy inconformista, pero con cariño.

¿Cómo se ha salvado del narcisismo de este minimundo cultural catalán?

Soy introvertido y por tanto poco fatuo. El último trabajo que he hecho, y que se lo he regalado a mis amigos y algún político, es un póster numerado que dice: "Catalunya és una desgràcia, el català un desgraciat".

Provocador.

Creo que este país no funciona. Los catalanes somos cínicos y lo que nos importa es el dinero, nos venderíamos el país por nada, somos nacionalistas de fin de semana: el tortell, la sardana, els castellers, pero entre semana nos cargamos el país.

La autocrítica es sana, pero hay quien no le entenderá.

Los vascos, como tienen una lengua muy complicada, han defendido su identidad a través del territorio; en cambio, en Catalunya el territorio lo hemos olvidado, está hecho una porquería, y nuestra identidad se ha construido a través de la lengua.

¿Qué admira?

La coherencia y el conocimiento. Y soy un enamorado del huerto. Se me critica porque creo que todo y todos han de producir, y el huerto es el símbolo de ello. Tengo dos desde hace 30 años, son mi psicólogo personal. Yhay otra palabra importante: complicidad,que significa respeto. Si he aprendido algo es porque he escuchado mucho.